Τι ήταν Παναγία μου αυτό που έβλεπα πάλι; Τον Γκριγκόρις ντυμένο μαχαράτζα!! Ανοιγόκλεισα τα μάτια μου για να δω τι μου συμβαίνει. Και όμως ήταν εκεί. Ο Αλιμπαμπά και οι 40 δίπλες (υφάσματος). Τι χάρη, τι κορμοστασιά! Αλλά εκεί που είπα ότι τα είχα δει όλα ήρθε το ζεμπέκικο και με αποτέλειωσε! Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ με άσπρο κολλητό T-shirt ΧΟΡΕΨΕΕΕ ( παύση...) ΖΕΜΠΕΚΙΚΟΟ (παύση...) και στο τέλος είπεεε (αγωνίαα...): "Χόρεψα με τη ψυχή μου!" Το μπλουζάκι του κολλητό. Κάτι προεξέχει από μέσα εις διπλούν. Και σκέφτομαι εγώ τώρα. Ένα "χόρεψα με το BYZI μου αντί με τη ψυχή μου" δεν θα ήταν καλύτερο; ΑΝΤΕ ΝΑ ΠΑΝΕ ΚΑΤΩ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΙΑΑ!! Χορεύουμε τώρα...χορεύουμε... (άντε μπας και κάψουμε και κανένα βυζί...)
